Van de Voorzitter – Apenrots of Apetrots: 3 overwegingen

24 jun 2020
Gerard van der Wees
Gerard van der Wees
Voorzitter
Manueel therapeuten zijn zichtbaar voor patiënten, verwijzers en verzekeraars. Dat is duidelijk. Maar dat neemt niet weg dat de vraag wel eens bij mij opkomt, op welke manier wij zichtbaar zijn. En dan specifiek de vraag of we ook zichtbaar zijn als professional.

Zichtbaarheid

Zichtbaar zijn houdt ook in dat je jezelf, en daarmee de groep professionals en het vak, zichtbaar maakt om daarmee de erkenning en positie te krijgen en te houden die we verdienen. Dat is een thema dat mij steeds meer bezighoudt.
Het komt voor dat ik als voorzitter van de NVMT in discussies terechtkom met het karakter van de bekende apenrots. En eigenlijk wil ik liever dat we met z’n allen apetrots moeten zijn op ons vak, staan voor ons vak en ons voortdurend ontwikkelen. Daarmee laten we ook naar buiten zien hoe vitaal en krachtig onze beroepsgroep en onze vereniging is en blijft. Dat is wat ik namelijk meestal ervaar als ik met jullie spreek.

Nu we na een hectische periode de zomervakantie in het vooruitzicht hebben, wil ik jullie drie onderwerpen ter overweging meegeven. Drie onderwerpen waarin ik vind dat wij ons verder kunnen onderscheiden:

1) Iedere manueel therapeut creëert meerwaarde voor zijn patiënten door het voortdurend werken aan verbetering van zichzelf

Constant blijven werken aan verbetering, dat betekent kwaliteit voor mij. En de kernvraag is: In hoeverre voeg jij met je werk waarde toe voor patiënten, verwijzers, bedrijven en verzekeraars?
Het denken in toegevoegde waarde betekent dat wij ons met regelmaat moeten afvragen: Doe ik de juiste dingen? Doe ik de juiste dingen goed? En dragen die bij aan ons doel, namelijk mensen met complexe beperkingen in het functioneren weer laten functioneren? Thuis, op het werk of in de vrije tijd.

2) Toets wat je doet

Professionals moeten worden uitgenodigd zelfbewuster te zijn, na te denken over hoe ze hun vak willen invullen en daar samen kritisch op reflecteren.

Het doet wat met je praktijk en in het collegiaal contact als je laat zien dat je staat voor kwaliteit en dat jouw manier van werken ook waardegedreven kan zijn.

Daar moeten we met z’n allen in geloven en dat dan ook met argumenten durven uitdragen.

En dit is niet iets voor een elitaire koplopersgroep maar is van iedereen binnen de NVMT.

3) Als we het goed doen maken we onszelf steeds overbodig

Kwaliteit is constant blijven werken aan je deskundigheid, met iedere patiënt en bij iedere casus. Het betekent ook je flexibel opstellen, kunnen schakelen, jezelf en je patiënt de ruimte geven om naar oplossingen te zoeken. De tijd nemen om elkaar te leren kennen. Niet te snel zaken willen doen. En een vertrouwensband opbouwen door wederzijds respect te hebben.

Dat is persoonsgerichte zorg. Het betekent vooral dat je niet meer doet dan nodig is en de patiënt ook de ruimte geeft om zelf zijn herstel vorm te geven. Jezelf feitelijk overbodig maakt. Zet je hooggekwalificeerde deskundigheid in zo lang en zo kort als dat nodig is. Daarmee wordt je door patiënt, verwijzer en zorgverzekeraar als professional gezien!

Hoe kijken jullie hier tegenaan?

Ik wens jullie een fijne zomer toe.

Gerard van der Wees

Trefwoorden: